Abdülkadir Geylani Sözleri

Kulun kalbi Rabbine erince Rabbi onu kimseye muhtaç etmez.”

Kader üzerinde durup onu delil göstermemiz uygun değildir. Bilakis biz çalışır, çabalar ve ne itiraz, ne de tembellik etmeyiz.”

Bir şeyi hatırlamak Allah’ı unutturuyorsa, o şey o kişi için uğursuzdur.”

Sâlihlerden birisine “Neyi arzu ediyorsun?” diye sorulduğunda, “Arzu etmemeyi arzu ediyorum.” diye cevap verdi.”

İnsanlar arasında zenginle fakir ayırımı yapan kurtuluşa eremez.”

Derdi de yaratan O’dur, devayı da. O kendisini öğretmek için belâya mübtela kılar. Böylece hem belâ verebileceğini, hem de bunu kaldırabileceğini gösterir.”

Her çeşit hayır Allah katında, her çeşit şer de başkalarının yanındadır.”

Hak’tan korkanın korkusu arttıkça kalbi ona korkuyu unutmayı öğretir. Onu Hakk’a yakınlaştırır. Ona müjdeler verir.”

Kalp sırra, sır da Hakk’a itimat ederek sükûn bulur.”

Zühd ve tevhidi sağlam olan kişi, halkın elini ve varlığını görmez. Allah’tan başka veren ve üstün kılan görmez.”

Hayânın hakikati, yalnızlıkta ve toplulukta Rab’dan utanmaktır.”

Sahte rabler boyundan çıkarılıp atılmadıkça, sebeplerle ilişik kesilmedikçe, fayda ve zararı insanlardan bilmeyi terk etmedikçe kurtuluş mümkün değildir.”

Sıddîk gözünün, güneş ve ayın değil, Allah’ın nuruyla bakar.”

Nasibin olanı kaybetmezsin, onu senden başkası yiyemez. O başkasının nasibi olmaz. Nasibini ona hırs göstermekle elde edemezsin.”