Anne Sözleri

Anneciğim her şeye alıştım; dertlere, acılara, hayatın zorluklarına ama bir sensizliğe hiç alışmadım seni çok özledim anneciğim.”

Öpsen acıyan yerlerimden. Sonra kokumu içine çekip, incitmeden. Hani diyorum annem, biter mi bu özlem?”

Siz hiç annenizi özleyipte içinizde isyanların çıktığı, fırtınaların koptuğu ama sözlerin boğazınıza düğümlendiği oldu mu?”

Anne özlemi en zor özlemlerden biriymiş, anne özlemini çekmeyenler asla bilemez.”

Beni benden çok seven tek insan sensin canım annem. Bu gurbet ellerinde seni çok özledim canım annem.”

İnsan her şeye zamanla alışıyor ama annesizliğe alışmak asla mümkün olmuyor.”

Anne özlemi insanın içinde her zaman yanan, hiç sönmek bilmeyen bir kor ateşmiş.”

Dokunmayın annesizliğime, kanayan yüreğime dokunmayın.”

Annesiz kalmak nefessiz kalmakmış. Annesiz olmak gülmeden yaşamakmış.”

Sen hiç anne diye avazın çıktığı kadar sessizce bağırdın mı?”

Öyle tütüyorsun ki gözümde hamdolsun hasret çekiyorum. Cahit Zarifoğlu”

Ey hayat! Eğer annem yanımda olsaydı bana böyle acımasız davranamazdın.”

Her zaman senin karşında masum ve sevgine muhtaç bir çocuk ruhuyla dururum. Çünkü sen benim annemsin. Beni benden çok tanıyansın, bilensin. Bana sarıldığın zaman tüm dertlerimi yok edensin.”

Kızlarını geleceğin analarını okutmayan milletler, oğullarını manevi öksüzlüğe mahkûm etmiş demektir. Seni çok seviyorum anne…”