Ar İle İlgili Sözler

Kış vursa da bahçeme, kalsa da umudum toprak altında, filizlenir yine huzur kokan yediveren, açar ak duvağını karların, bir titrek kardelen, ebedi kalmaz güneş, kara bulutların ardında.”

Sen şimdi ömrümün kışında sabırsızlıkla beklediğim bir kardelen olarak açıyorsun bir yerlerde. Hissediyorum bunu, hatta biliyorum. Ahmet Telli”

Benim sevdam bir güle benzer. Bazen solar, bazen açar; ama sürekli yaşar. Kışın kardelen gibidir, baharda delerek ölü toprağını göğe uzanır. Boyuna posuna bakmadan.”

Yıllık bir görüşte ilk ve son gülüşte, bir günlük bir düşte görülür kardelen. Kutsal bir toprağı öper gül dudağı, sararır yaprağı ölür kardelen. Ali Kınık”

Gelincik ve kardelen gibiyim. Senli bir hüzün, gelincik gibi soldururken, senli bir umut, kardelen gibi diriltiyor. Ne güzel yağmur yağıyor. Gecede yağmur, aklımda sen.”

Allah’ım; umarsız bekleyişlerle sıkıntı duvarları ören yalnız kullarına, bir kardelen heyecanıyla filizlenen umutlar ver yarabbi.”

Kardelen çiçeği gibisin hani o da sadece kışın açarmış ya sen de öyle. Bir an geliyor ki çok güzel konuşuyorsun ama o an sadece. İşte o an çok güzel.”

Kardelen gibi bazı kadınlar. Ve bir günebakan gibi yaşıyorlar her zaman. Yüzleri güneşe dönük. Hep sıcak yürekleri. Birhan Eroğlu”

Hani kardelen göğe aşık olurda, başını karın altından kaldırır. Ya zemheri yüreğim zemheri yüreğine der ki; kardelen kadar cesaretin yoksa sakın aşık olma.”

Sen yüreğimde karanfiller açtıran, sevdamda menekşe kokuları, davamda kardelen, uğruna ölünebilecek papatya kadar eşsizsin.”

Bir zemheri günü dirilir kardelen. Coşar türkü türkü yorulur kardelen. Kader ise eğer o da boyun eğer, hoyrat eller değer vurulur kardelen. Ali Kınık”

Kat kat buzu, karı yarıp günyüzüne çıkmayı başarmış narin, harika ve yiğit bir kardelen çiçeğine benziyorsun. Turgut Özakman”

Fidel; çok insan bir dev ağarmış saçları sakallarıyla. Karlı bir dağ, gözlerinde güleç kardelenler açıyor, sesi titremeyen bir ses, umudun sesi. Can Yücel”

Ağır akan su kayayı oymuş, kardelen çiçeği donuk toprağı delip başını çıkarmış, zarafet kabalığı yenmişti.  Zülfü Livaneli”