Ayasofya İle İlgili Sözler

Bu sebeple, bu vakfiyeyi kim değiştirirse; Allâh’ın, Peygamber’in, meleklerin, bütün yöneticilerin ve dahi bütün Müslümanların ebediyen LANETİ ONUN VE ONLARlN ÜZERİNE OLSUN, azapları hafiflemesin onların, haşr gününde yüzlerine bakılmasın. Kim bunları işi”

İşte bu benim Ayasofya Vakfiyem, dolayısıyla kim bu Ayasofya’yı camiye dönüştüren vakfiyemi değiştirirse, bir maddesini tebdil ederse onu iptal veya tedile koşarsa, fasit veya fasık bir teville veya herhangi bir dalavereyle Ayasofya Camisi’nin vakıf hükmü”

Ayasofya, mimari gelenek anlamında gerçek sahibini Osmanlılarda buluyordu. Zira Anadolulu ik mimarın (Aydınlı Antemios ve Miletli lsidoros’un) eseri olan Ayasofya, ne Doğuda, ne de Batıda bir challenge (meydan okuma) olarak kabul edilmiş, göklerde bir def”

Ayasofya geçmişimizdir Peygamber müjdesiyle fethi gerçekleştiren şerefli kumandan ve askerlerin bir hatırasıdır. Fethin sembolüdür. Kilise iken cami olması tarihin akışını değiştirmiştir. Biz Ayasofya’nın cami olması ile bütün dünyaya şunu ilan etmişizdir”

Ayasofya’daki İsa Mesih’in portresiyle ilgili bu iddia çok uzun yıllardır bilinmesine rağmen son birkaç yıldır gündeme getirilmeye başlanmıştır. İddianın sahiplerine göre Ayasofya’daki Desis Mozaiği’nde görülen kişi gerçekte İsa Mesih (jesus Christ) değil”

Bütün büyük tapınaklarda olduğu gibi Ayasofya’nın da olağanüstü büyüklüğü iki amaca hizmet ediyordu. İlki, insanın Tanrı’ya olan saygısını göstermek için ne kadar ileri gidebileceğini kanıtlıyordu. İkincisi, inananlar için bir şok terapisi vazifesi görüyo”

İşte giriyorlar şehre. Bir kılıçsa da Fatih, ilim kınından sıyrılmış. Alimlerle yan yana yürüyor: Akşemseddin, Molla Fenari, Akbıyık Sultan, Kızılca Bedreddin, Şeyh Sinan… Rumlar Akşemseddin’e çiçek verebilmek için yarışıyorlar Sultan sanıp. Akşemseddin, ”

Kubbe, en serbest ve en muhteşem tekâmülünü ve mesnet açıklığındaki rekorunu Roma’ da değil, İstanbul’ da buldu. Geniş ve cür’etkarane yapılmış kubbesiyle Ayasofya, o ana kadar yapılan bütün emsalini gölgede bırakmıştır. İnşa eden üstatların temayülü, şar”

Ben, henüz yavru sayılacak yaşlarımda, Ayasofya’daki bu Kadir gecelerini görmüştüm. Çocuk ruhum, o gecelerde, binlerce ve bir çocuk görüşü için, on binlerce Müslümanın ses, bir ruh, bir vücut gibi dalgalanışı karşısında derin heyecan duyar, sanki ruhum ya”

Bir zamanlar eteklerini dalgaların yaladığı kaya kilisesi Ayasofya’da, her şeyi varlığın en kalıcı parçası taşlar söylüyor. Ama bu, kırılmış parçalanmışlıklara, taş üstünde taş kalmamışlıklara bakınca insanın taşa da o kadar güvenesi gelmiyor. Her şey gel”

İstanbul İmparatoru On birinci Konstantin, Ayasofya’dan çıkarak ata bindiği gecenin ertesi günü, Ayasofya’nın kapısı önünde, yirmi iki yaşında bir delikanlı atından yere atlayacak, secde edecek ve secdeden doğrularak, resmi kavuğunu çıkaracak, yerden aldı”

Ayasofya’yı ibadete açacak olan partinin memlekette fevkalade itibarı yükselir. Hayrettir, bu bile kimseyi kıpırdatmamıştır. Akla aykırı bir şey. Kedinin kedilik yapmaması gibi bir şey. Ters bir şey, insan düşünürken idrak etmekte bocalıyor. Ayasofya yeni”

Justinyanus’un bu haykırışının ve Hazreti Süleyman’la aralarındaki rekabetin sembolik ifadesi, Ayasofya’daki İmparator Kapısı’nın üzerindedir. Ayasofya’da İmparator Kapısı üstündeki tapınak sembolü, Kudüs’teki tapınağın ta kendisidir. Ancak bu kez Süleyma”

Ayasofya da tıpkı Kudüs’teki Süleyman Mabedi gibi kutsal kaya üzerindedir ve oradaki kutsallık anlayışının bir devamıdır. Ayasofya’yı bugünkü ihtişamlı mimarisiyle inşa ettikten sonra Justinyanus’un yumruğunu havaya kaldırıp Ey Süleyman! Seni geçtim! diye”