*
Hep yarınları bekledi bu insanlar. Geldiğini hiçbir zaman fark etmediler!”
Durmadan akıyor kalbim ayaklarına. Bana karanlık bakma.”
Susmanın kalesine sığınıyorum. Önümde karanlıktan duvarlar, sırtımda insan yüklü bir gök var.”
Benim de payıma düştü. Biraz mavi biraz ümit. ”
Önünü alamıyorum bu kör gidişlerin yollarda. Herkes bir yere gidiyor önünü alamıyorum.”
Dünyanın en uzun hüznü yağıyor. Yorgun ve yenilmiş insanlığımızın üstüne.”
Birbirine kırgın duvarlar, insanlar ve gölgeler. Şimdi ne yazsam da geçse kalbimin küsü?”
Duy beni ve dinle, denizler boğuşuyor içimde.”
Hayatı yorumlamak değil yaptığımız. Sürekli bir hüzün yağmurunda ıslanmak belki!!!”
Hadi tut ellerimden, gök gibi, ölü gibi, yalnızım.”
Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar, bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar.”
Aşksız şehirler ölüdürler.”
Ölümle tanıştıktan sonra anladım. Sadece bir kimlik belgesi olduğunu yaşamanın…”
İnanca sahip olmak, insan olmanın şartı.”
