*
Gitmekle gidilmiyor ki. Gitmekle gitmiş olamazsın; gönlün kalır, aklın kalır, anıların kalır.”
İnsanları kitap gibi düşünün. Kapaklarına bakıp aldanmayın, içini okuyunca anlarsınız asıl değerini”
Allah‘ım canımı bir sonbahar günü al ki, o vefasız getirecek bir gül bile bulamasın.”
Ayrıldık işte mutlu ol sevgilim ben yine sensiz yaşamaya sen yine bensiz mutlu olmaya devam et.”
Gitmek için bahane arardın ya, al işte gözümün üstünde kaşım, altında yaşım var!”
Gitmek istiyorsa, bırak gitsin! Aklı başka yerde olanın, bedeni yanında kalsın ister misin?”
Gittin de ayrıldık mı sandın? Sen orda sigaranı yakarsın, külü benim içime düşer.”
Ayrılığın adı bir beyaz gül ağlatanın adı büyük sevdam gitme gitme kal, gitme gitme kal.”
Kar taneleri gibi yaşıyoruz şu sıra, birbirimize değmeden. Ayrı ayrı eriyerek!”
Sonra tek kare fotoğrafın çıkıyor karşıma Ah! Diyorum, yine bana bakar gibi bakmış.”
Dudakların titriyordu sevgili, hoşçakal deyişinle ilk kez adam öldürür gibi.”
Allah’ım şu sonbaharda al ki canımı o vefasız mezarıma koyacak gül bulamasın!”
Bu bir ayrılık şarkısı, seninle kayboldu, yazmak kolay değil, duymaksa zor oldu.”
İki insan ayrılırken, şefkatli konuşan taraf âşık olmayan taraftır.”
