Duvar İle İlgili Sözler

Ortak yaşam birliğinin tersine, olgun sevgi kişinin kendi bütünlüğünü, bireyselliğini koruyarak gerçekleştirdiği birliktir. Sevgi, insanı diğer insanlardan duvarları yıkan, onu diğerleriyle birleştiren, etkin bir güçtür.   Sevgi kişinin soyutlanma ve ayrı”

Yaşadıklarımızdan değil, yaşayamadıklarımızdan pişman oluyoruz. Yarını garanti sanıp erteliyoruz, yapmak istediklerimizi içimizde saklıyoruz; sonra bakıyoruz geç kalmışız. Elbette ki yanlış kararlarım olacak, elbette ki duvara çarpacağı”

Şu duvarlar hıçkırığımı duysa belki beni anlardı beni unutana söyle beni unutanı ben unutmadım gönlümde bir ışık kalbimde bir umut onu bekliyorum bekleyeceğim elbet dönecek ya dönecek yada bu beden onsuz ölüp gidecek.”

Ah sensiz kalmıyor muyum bazen. Yıkasım geliyor önüme çıkan bütün duvarları. Arkasında seni bulurum sanıyorum. Ne ayrı koyduysa bizi zaman yada yollar bir kalemde silesim geliyor sana dokunma mı engelleyen ne varsa bir kadehi yere çarpıp tuzla buz eder gi”

Damla, damla sevgili. Bir gün akıp gideceğiz hayata. Duvarlar yıkılacak, açılacak bütün kapılar bilesin. Benim yüreğim sensin şimdi, seni vurur durur. Ve yine damla, damla çoğalıyorsun içimde.”

Aşkım seni o kadar çok seviyorum ki, bu sevgiyi kağıtlar, kalemler, boş sayfalar, boş duvarlar ve beni bu güne kadar tanıyan herkes anladı. Bir de sen anla aşkım seni çok seviyorum.”

Adını aynalara yazamadım sinirden kırarım diye, adını duvarlara yazamadım zalimin biri boyar diye, adını kalbime bile yazamadım ben ölünce organlarım bağışlanır da sen başkasının olursun diye.”

Gitmelerin korkutmuyor artık, kokunu sök duvarlardan, bütün eşyaları topla, kapıyı hızlı çarp kararlı olsun. Yalınayak kaldı bir sevdam daha, kederim bana ders olsun.”

Ceplerim esrar dolu gidiyorum kumara, dünyaları kaybettim gülüşün on numara. Bir resmin vardı sevgilim, astım bir duvara, baktıkça canlanıyor hatıralar yakıyorum bir sigara.”

Yıkık, dökük, bu şehrin duvarları birer birer üstüme yıkılıyor yine. Kuş sürüleri terk ederken bu şehri, ardında yoksul ve kimsesiz çocuk gibi bırakıyor yine. Cem Adrian”

Artık bu ayrılıklardan kalbim usandı bir gökyüzü, bir duvar, bir resmin kaldı oysa dünya ne geniş, koğuşum dardı bıraksalar martılarla randevum vardı. Yılmaz Odabaşı”

Red, bir yeni bilme düzlemine başlangıçtır. Ütopya, aklın toplumsal duvarlarını yıkarak aklı güçlendirme işidir. Kurgu, teoridir. Yalçın Küçük”

Biz hapishanelerde öğrendik bağlamayı, telleri anlatır sana olan aşkımı, yaptığım sana 4 duvar arasında bir şarkı, şarkının adı; bu hayat sensiz olmamalı.”

Duvardaki yangın düğmesini örten cam parçasıyım, kurtuluşun olacaksa hiç düşünme ayakkabının topuğuyla kır beni. Ceyhun Yılmaz”