Garip İle İlgili Sözler

Sonların başlangıç olduğu bir dünyadayız ne garip ne üzülmeye vaktimiz ne sevinmeye takatimiz var? Gitmelere, gelmelere, gidenlere ve gelenlere yani her şeye rağmen yaşamak çok değerli. Yaşasın yaşamak.”

İnsan dünyada garip ve yalnızdır. Bu gurbet ve yalnızlık hissini özellikle akşam saatlerinde, (hayatın memata dönüştüğü saatler) sonbaharda (hayatın yokluğa döndüğü mevsim) hisseder. O yalnızlığı ancak “Ey kulum ben varım!” diyen, Cenab-ı Alla”

Dünya bir garip han, bir hoyrat mekan. İnsan bir garip varlık kabına sığmayan. Hayat bir yudum su, bir anlık rüya; ömür, bir kısa yol tekrarı olmayan. Şeyh Edebali”

Suskunluğu gevezeden, hoşgörüyü hoşgörüsüzden ve kibarlığı kaba olandan öğrendim. Ne garip ki, tüm bu öğretmenlerime karşı oldukça nankörüm. Halil Cibran”

Bu dünyada, vücudu gurbette olan kimse garip sayılmaz; aksine, kalbi teninde garip ve sırrı kalbinde garip olan bir kimse gariptir. Ebu’l Hasan Harakânî Hz.”

Hayatımda tanıdığım en garip insanın o olduğunu fark ettim ve hayatta hiçbir şey beni, onun kalbinin içini azıcık görebilmek kadar etkilemedi. Milena Jesenská”

İnsanlar ne garip! Dua ederken Allah’ı çok yakında hissediyorlar; Günah işlerken, çok uzakta olduğunu sanıyorlar. Şeyh Zahir Mahmud”

Huzurun olmalı biraz ve seni güçlü kılacak kadar acın. Biraz garip; ama bazen kimseye aldanmayacak kadar, taş kalpli olmalısın. Jean Christophe Grange”

Ne garip, hep en sevdiklerimize en söylenecek şeyleri söylemiyoruz ya da söylüyoruz ama o zaman da onlar duymuyor. Kürşat Başar”

Bir gönle gariplik çöktükten sonra, hanesi de, sılası da gurbettir. Hasretlik boynunu büktükten sonra, rüyası da, hülyası da gurbettir. Abdil Yıldırım”

Bir gariplik var sende. Anlattığın hikayelere artık kendin de inanmıyorsun. Oysa sen hikayeleri çok seversin. Dünya mı kırdı seni?”

Garip bir gülüştü bu. İnsan farkında olmadan ona cevap veriyor, kendi içinde bu gülüşün bir ağaç gibi büyüdüğünü, çiçek açtığını duyuyordu.”

Ne garip değil mi? Sevdiğimiz insanın her yalanına bir doğru, sevmediğimiz insanın her doğrusuna bir yalan ararız. Dostoyevski”

Yetim; annesi ve babası ölen değil, ilmi ve edebi olmayandır. Garip, Yemen’de ve Şam’da olan değil, mezarda ve kefende olandır.”