*
En büyük mücadeleyi yarın kitapları taşırken poşeti yırtmamaya çalışırken vereceğiz.”
Sabahları uyandırılmaya çalışılırken “5 dakika daha yaa!” diyeceğimiz günler is coming!”
Okullar açılıyor diye her haber duyduğumda oluşan o gerilim trafoda yok.”
Sayın Milli Eğitim Bakanı, şunu bir hafta daha erteleyemez miyiz ya? N’oluuur?”
Okullar açılıyor! Biraz moraliniz düşsün. Bu ne neşe, bu ne mutluluk?”
Arkasından konuşup hiç bir şey olmamış gibi yüzüne gülme günleri başlıyor.”
Okullar açılıyor. Ben şimdiden bütlere çalışmaya başlayayım en iyisi!”
Okulun “O”sunu duyan trafik kendini patlatmış. Daha bir hafta var abiler.”
Saat çaldığında, saatin üstüne sertçe vuracağımız günler is coming!”
Yat deyince yatmıyon; kalk deyince kalkmıyon! cümlesi için son demler.”
Okullar açılıyor, lafını işitince istemsizce kusma isteği geliyor.”
Ben 80 gün sayıyordum, ne ara 5 gün kaldı amk? Açıklasın biri.”
Yatınca uykum gelmiyor ki benim, sabah kalkınca geliyor ki!”
Okulun açılacağı günü bilmemek ayıp değil, yeter ki çaktırma.”
