Nöbet İle İlgili Sözler

Dudaklarımdan düşürmediğim bir sigara gibisin. Üstelik öyle bir illetsin ki, bir sara gibi her daim uykularımda beni nöbet nöbet yoklarsın, öyle uslanmaz öyle utanmaz nöbetlerine alışamadım. Her acıyı taşıdım da yüreğimde bir sensizliği taşıyamadım.”

Gerçekten inanıp sevseydin beni böyle sabahları bekler miydim hiç? Çoktan yanımda olurdun çoktan, gece üç beş nöbetlerine dikmezdin beni. Sensiz kaldığım ilk günden beri içimde bir umut vuslata dair.”

Damarlarındaki kan deli gibi akarken tek düşünceleri vardı: Bin yıllık Türk yurdunu bölmek isteyen gafillere karşı durmak! Al bayrağın gölgesinde nöbet tutarken can verip şehitlik mertebesine ulaşmaktır.”

Nöbet tutan arkadaş! Beklediğin; ne araçtır, ne topraktır, ne taştır.  Beklediğin; kardeşindir, evladındır, yuvandır. Beklediğin; tarihindir, namusundur, anandır. Beklediğin; şerefindir, özünde vatandır.”

Gönül ister ki; gülün, gülistanın olayım. Mezarına çiçek diye eksinler beni başucunda hep nöbet tutayım. Mezar taşı diye diksinler beni. Tahsin Özmen”

Sevgilim neredesin! Gecenin bak kaçı olmuş, ben hala aşkımıza nöbetteyim. Gözlerim dolmuş, içim burkulmuş. Ben senden hiç gidemedim ki hala sendeyim.”

Sevgilim nerdesin. Gecenin bak kaçı olmuş, ben hala aşkımıza nöbetteyim. Gözlerim dolmuş, içim burkulmuş. Ben senden hiç gidemedim ki hala.”

Bir tek gece vardır insanın hayatında. Ömür boyu sürer nöbeti. Bu da öyleydi. İyi ol, sağ ol, uzak ol. Ama bir daha görme beni. Murathan Mungan”

Dünyanın cefasından sefasına nöbet gelmez. Gafil olma ilme çalış. Geçen günler geri dönmez. Mustafa Özdamar”

Sizlerden ayrıldım yirmi yaşında, kendimi gördüm nöbet başında, ismimi görürsen mezar başında, üstüme kapanıp ağlama anam!”

Öyle hafife alınacak bir sanat değildir uyumak: Zor iştir uğruna gün boyu nöbet tutmak. Friedrich Nietzsche”

Şafak kaç askerim, ekmeğim aşım, helalim. Sen nöbette beklerken ben yolunu gözlerim, hasretin zor Memedim.”

Şafak sayar gelin evde asker eşini hayal eder nöbetinde biter bu hasret dayan askerim bu vatan senin eserin.”

İlkokulda nöbetçi öğrenci diye bir şey vardı. Bunlar işlerini çok ciddiye alırlardı, Sanırsın Topkapı Sarayını koruyor.”