Şerif Maden Sözleri

Yüreğin yansa bile kötü olma. Yolun çetin yükün ağır belki, direnmek mucize misali; yine diren! Bu senin hikayen; hikayeni iyi yaz, güzel yaz, doğru yaz! Zira bu hikayenin başkahramanı sensin!”

Sana yapılan haksızlıkları unutma. Onlara takılıp hayatını karartma. Değirmen misali öğüt, sindirmeye çalış. Kimse ettiğini bulmadan gitmedi bu Handan. O ettiğini; sen hak ettiğini mutlak bulacaksın!”

İyi şeyler olsun diyorsun ya; iyi şeyler zaman alır. Zaman sabır ister, sabır da doğru zamanı gözler. Gelecek iyi şeyler güzel şeyler; biraz zaman, biraz sabırla.”

Bir zamanlar vardın; Solum da, taa kalbim içinde. Şimdi öyle uzaksın ki; artık istemem seni bir karış yamacıma. Çünkü öldün; kendini yaşarken öldürdüğün; solum da, şu kalbim içinde.”

Bazı fotoğraflar vardır, o bildiğiniz albümlerde saklanmaz. Aklın bir köşesinde, kuytusunda gizlidir. Kiminin yüzü, kiminin sözü, kiminin özü durur orada.”

Bir kadın bağırıp çağırdığı halde gitmiyorsa seni sevmiştir. Ancak susmayı tercih etmişse seni çoktan defnetmiştir. Sen sen ol; asla bir kadının susmasına sebep olma!”

Boş değil hiçbir şey; bir damla yağmur bir küçük tebessüm. Hayatına gelenler ve gidenler; kimi virgül, kimi nokta, kimi de bir son bırakır.”

Bir zamanlar beni kullananlar şimdi kullanamadıkları için değiştin diyorlar. Evet değiştim kimine göre; ben artık o eski ben değilim. Haberiniz ola!”

Bir gün kalmak istediğin yerde gitmen gerektiğini görünce anlarsın; elden bir şey gelmediğini; gitmenin de bir onuru olduğunu.”

Bazı gözler görür sanırsın oysa kördür. Kör birine güneşi getirsen de boş! Sana kör olana güneş olma artık, görmek isteyene kıvılcım olsan yeter.”

Susturdum dilimi, şarkıları, seni hatırlatan her şeyi! Sandım ki geçecek gideceksin içimden! Olmadı; susturamadım yüreğimi.”

Dünyalık çalanı mümkünse affet. Çalınan umudun, gençliğin, hayallerin, sevgin, ömrün ise asla affetme! Yine aynı yerden canını acıtır.”

Bazen beni de sarıyor; yorgunluk, halsizlik, bıkkınlık. Kaçıp gidesim var ama kulağıma fısıldıyor bir ses; bütün bunlar imtihanın.”

Vicdan bir ayna gibi; ona bakmasını bilen kendini gerçek manada görür. Belki dili yok ama inan sesi çok rahat duyulur. O sese kulak ver!”