Susmak kabullenmek değil cevaptır anlayabilene. Bil ki kısa cümleler kuruyorsa insan uzun yorgunlukları vardır sadece.”
Gözbebeklerinde kendim yerine başkasını gördüğüm insan yalan söylerken bile nasıl bu kadar masum durabiliyordun?”
Kadın yüzündeki sivilceleri bile Fondötenle gizleyebiliyor. Sen, Onun Acı çektiğini nerden anlayacaksın ki.”
Eğer iki insanın birlikte olması gerekiyorsa, eninde sonunda birbirlerine dönmenin bir yolunu bulurlar.”
Sen sevdiğin için sakın utanma çünkü utanması gereken; sevildiğini bildiği halde sevmesini bilmeyen dir.”
Bir şey söyle bana. İçimdeki kayayı kaldırıp atacak bir şey söyle. Nefes alabileceğim bir şey de bana.”
Sen gittikten sonra yalnız kalacağım. Yalnız kalmaktan korkmuyorum da, ya canım ellerini tutmak isterse?”
Bilmem ki; karşılaşsak bile hatırlayabilir miyiz birbirimizi yeniden? İkimizde artık bir başkasıyken…”
Bir adın kalmalı geriye, bir de o kahreden gurbet. Beni affet. Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç!”