Söz altınsa sükût inci hemân derc eyle derc eyle. Terâzîye koyup tartma yeri geldikce harc eyle. Lâedrî”
Hakîkî pâye ancak pâye-i dânişken insâna. Yazık ol mest-i cehle pâye bilmez câhdan başka. Adanalı Ziyâ”
Mâ-sivâdan kıl güzer dîdâr kendin gösterir. Âlem-i ıtlâka azm et yâr kendin gösterir. Leskofçalı Gâlib”
Gönlümüzde ye’s ü hicrânın likâ-yı zâlimi. Karşımızda ibtilânın çehre-i mağrûru var. Kemâl Edîb Kürkçüoğlu”
Ümmet üzre ulu minnetdir vücûdun ni’meti. Cümle halka rahmet-i Rahmân Muhammed Mustafâ. Abdülahad Nûrî”
Nâr-ı gam nûr-ı safâ hep bir çerâğın pertevi. Çeşm-i irfân ile baksan arada bîgâne yok. Edirneli Âlî”
Bilmeyip ta’mîr-i cism etdim velî kalbim harâb. Hay meded mi’mâr-ı âlem kıl nazar vîrâneyim. Şemseddîn-i Sivâsî”
Ne hilâf-ı ahd kerdem ki hadîs coz-to goftem. Heme ber-ser-i zebânend u to der-meyân-ı cânî. Sa’dî-i Şîrâzî”
Güler bir gün semâ-yı dilde ebr-i nev-bahâr elbet. Hazân-ı ömr olur ümmîd ile bir lâlezâr elbet. Abdurrahman Şeref Güzelyazıcı”
Ciğer dâğ olduğun yanmış yanık âvâzdan öğren. Muhabbet feyzini dilden çıkan âgâzdan öğren. Mütevekkilzâde Hacı Ali Gâlib Efendi”
