Bakış

Kalbim ah almış yalnız uçan kargalardan, geceler kirli. Her uyanış bir batış, her okşayış bir ölüm, her yudum yine sen. Yine derin bir sessizlik, sessiz bir bakış ve bir fincan kahve.

Hani böyle sert bir bakışın var ya tek kaşını kaldırıp dünyaya meydan okur gibi bakıyorsun ya hani işte onu çok seviyorum. Bir de gözlerini kısıp gülüyorsun ya o anda kalbim duracak gibi oluyor.

Bir bakışla çalıyor gönlünü her bir görenin. Vermezler ona elbette tabipler de ilaç. Görseler çünkü onun gül yüzünü bir kere. O tabipler de olur başka tabibe muhtaç. Mevlana