Can

Keşke seninle biraz mümkün olabilseydik. Bu kadar imkânsızlık canımı acıtıyor.

Canımı isterse canan, minnet canıma. Bir can nedir ki, feda etmeyeyim cana. Yunus Emre

Güle sormuşlar: neden dikenlisin? Beni yalandan değil gerçekten seven tutabilsin diye!

Yalnızım. Çünkü herhangi biriyle değil, beklediğime değecek kişiyle devam etmeliyim bu yola.

Keşke tanışmamıza hiç fırsat olmasaydı ve seni hayatıma şeker misali karıştırmasaydım.

Bilmelisin ki. Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

Bana istenecek bir şey söyle, uğruna can verilecek bir şey söyle, hemen dört elle sarılayım.

Almanlar yere sağlam başar derler aslında yere değil köpek bokuna basarlar bu köpek cennetinde.

Gidiyorum ben boşçakallar, sıçmışım ortalık yerinize. Kıçımın fosforuyla aydınlanın siz artık.

Can kırıkları. Cam kırıkları gibi değildir. Öyle süpürünce gitmez; İçinde kalır, aklına geldikçe de batar.

Gerçeği bilmeyen sadece aptaldır. Fakat gerçeği bilen ve ona yalan diyen, suçludur, canidir.

Eskisi gibi olsa aşklar, kız sevdiği erkeğin elini tutmaya utansa, erkek sevdiğinin gözlerine bakmaya kıyamasa.

Gönülde olup da söylenmeyen dert cana benzer can gibidir. Görür Görünmezse de asârı vücudun her tarafına yayılır.

Bu ülkede gazetelerin 2. Sayfasında ünlülerin nasıl yaşadıkları, 3. Sayfasında ünsüzlerin nasıl öldükleri yer alır.

Vur emri ile aranan bir ‘firari’ sınırı ihlal eden bir ‘kaçakçıymışsın’ gibi saklıyorum seni ‘can-evimde’ bilesin!

Sen benim canım, sen benim cananımsın, sen benim güneşim karanlık sabahlarımı aydınlatansın, günaydın bebeğim.

Herkes aşktan şikayetçi, kaçımızın aşk hayatı iyi gidiyor? Ve eminim hiç kimse yanlışın nerde olduğunu bilmiyor.

Günaydın; benim virane gönlümün sultanı, günaydın; dost bağımın gonca gülü, günaydın; canımın cananı.