Cemal Safi Sözleri

Sen gittin gideli olmadı gündüz, gözlerim sabahı görmedi henüz. Seninle olunca dağ tepe dümdüz, sensiz bütün yollar yokuştur bana.

Söyle vicdanı kara söyle gönlü fukara, aman aman bir şarkı işittin mi şu ara? Sen dönmeden yağma yok şiir yok bestekâra, ehli söz kalem kırdı bana ağlar şuara.

Serviler diyarına seninle gitmek varmış. Sensiz hayat sırtımda hörgüç anladım baba. Hasretin çöl güneşi kalbi nasıl yakarmış. Gölgenin kıymetini gör-geç anladım baba.

Merhamet olmazsa kalp kiracında. Tahtın da kurtarmaz seni tacında. Bir kara sevdanın darağacında, senin de ipini çeken bulunur.

Tahliyem çıktı sanma, sanma ki azâdeyim. Dilimi çöz de bari halimi arzedeyim. Sadakât sembôlüyüm diye büstüm dikildi. Müstesna müzedeyim, karasevda-zedeyim.

Ömrünün son faslını sessiz sakin asûde. Geçirmek istiyorsan hayıflanma beyhude. Şaha müdane etme şan için şaşa için, huzur-u mahşer için canı gönülden hu! De.

Sana ait evrenin bu muhteşem imarı. Sema eder yıldızlar senin emrine doğru. Sen sonsuz semavatın sırlarının mimarı. Ahatsın kâinatın ulu imparatoru.

Kaç gönülden geldim geçtim, sayamadım sayamadım. Kaç buseden aşkı içtim, doyamadım doyamadım. Tatlı geldi zor kolaydan, mutlu çıktım her olaydan, ne Gülay’dan ne Tülay’dan, cayamadım cayamadım.

Biz hallacı Mansur’a yanan ışıklardanız. Mevlana, Hacı Bektaş, Yunuslarca pirdeniz. Biz Rahman deryasında yunan aşıklardanız. Kalır mı ruhumuzda günah denen kirden iz.

Sevmek şöyle dursun sensiz baharı, yaşamak ölmekten hazin geliyor. Kapanmış sabahın bütün yolları, geceler ömrümden uzun geliyor.

Sen benim ikinci doğum günümsün, gençliğim maziye göçerken geldin. Sen benim geciken şanslı yönümsün. Son fırsat elimden kaçarken geldin. Ezan çiçekleri açarken geldin.

Gün battı batacak hafif rahmet var. Gözüme görünen bir alamet var. Bu aşkta bir hikmet bir keramet var. Sen bana iş işten geçerken geldin. Son fırsat elimden kaçarken geldin. Ezan çiçekleri açarken geldin.

Dünyada cehennemi yaşamak demek buymuş, bir ben bir rabbim bilir ne çektiğim günleri. Hangi şeyda Leyla’ya bu kadar saygı duymuş? Kim yaşamış önünde diz çöktüğüm günleri?

Meğer aşkı anlatan cümle şarkılar azmış. Tüm besteler çaresiz nihaventmiş hicazmış. Kim görmüş, kim yaşamış, hangi şiir kim yazmış! Her cevrine göz yumup bel büktüğüm günleri!

Dönme, günahkâr ruhum ömrümce yaslı kalsın, yüzüme bahtım kadar gülme Allah aşkına! dönme ki meyhaneler hicrinle süslü kalsın, aldırma imdadıma, gelme Allah aşkına!

Kelamullah Vahyedilen Muhammet. Feyzullah var mıdır senin üstüne. Gaffarın gönlünden kopan merhamet, Lütfullah var mıdır senin üstüne?

Saymadım, hasretinle bu kaçıncı yılbaşı! Bir ihtimâl de olsa döner diye bekledim. Ne bir demet karanfil, ne bir damla gözyaşı; bir hâl hatır sormayı dener diye bekledim.

Çiçeğim, bir mesel var, eski bir atasözü. Zararın neresinden dönersen kâr, çiçeğim. Senin hayat çağının henüz baharı, yazı. Benim ömür bahçeme kar düştü, kar çiçeğim.