Kocaya Kırgın Sözler

Yolunda ölüm olsa gelirdim, seninle her acıya giderdim ama sen buna değmezsin vefasız insan.

Demedim mi bu hasret bitirir seni. Yalnız kalırsın, her gün yeni baştan dağılır, ufalırsın.

Anlatmaya kelimelerin yetmeyeceği yorgunluklarım var. Ben hepsine neyse deyip susuyorum.

Ters, düz, hayatımın sadece arasındaki gözyaşı oldun, umutlarım da sayende kayboldu.

Kimleri kaldırmadı ki bu yürek, kimleri üzmedi ki bu bilek ama senin bir sözünle dağıldı bu seven kadın.

Senden beklemezdim bu davranışları. Ya ben seni hiç tanımamışım ya da sen benim olmamışsın.

Kırgınım kime ve neden olduğunu bilmeden. Belki hayata, belki kendime, belki de kıymet bilmeyen herkese!

Şimdilerde kendimi kimseye anlatamayacak kadar yorgun, anlamasını beklemeyecek kadar kırgınım.

Ben seni özlediğimde gökkuşağının renkleri siyaha bürünürdü. Çünkü umutsuzdum. Çünkü eksiktim. Çünkü kırılmıştım.

Kızgınlık halinde söylediklerini iyi düşün, pişman olacağın sözleri söyleme bana, kaldırmaz kalbim gerisini.

Gittim! Şimdi bir mevsim değil, bir hayat girdi aramıza, ne sen dönebilirsin artık geriye ne de ben kapıyı açabilirim sana.

Sözlerin kısa olsa da beni kırıyor gözlerin. Parlasa da beni yakıyor sözlerin ve gözlerin umutlarımı kırıyor, beni benden alıyor.

Adeta bir silgi gibi ben tükendim. Başkalarının yaptıkları yanlışları silmeye çalıştım, mürekkeple yazmışlar oysa.

Seni seviyorum, diye başlayan ve ama diye devam eden cümlelerden bıktım. Seviyorsan seviyorsundur aması olmaz bu işin.

Zaten sevilmiyoruz. Çekilmişiz köşemize. Siz niye gelip çatlamış cam misali kalpleri kırıp parçalıyorsunuz?

Sana yüklediğim anlamları senmişsin gibi düşünme. Aldanırsın. Sen o anlamlarda sadece bende varsın. Ben seviyorsam sen bahanesin.

Bir gün zaman kayar elimden tutamazsın, sel gibi akan gözyaşlarını kurutamazsın. Öylesine sendeyim, öylesine bendesin ki istesen de unutamazsın.

Ömrümden çaldığın zamana acıyorum, zaman hataları telafi edecek günün birinde. Ama o zaman sen telafisi olmayan bir hata olacaksın gözümde.