Lodos

Hüzün, bir hazin kelime. Ayrılık gibi, hicran gibi; ama mutluluk gibi de. Bazen bir gözde görürüz onu, bazen bir yüzde. Bazen bulutlarla gelir, bazen lodoslarla. İskender Pala

Lodos İstanbul’un hem afeti, hem de lezzetidir. Her mevsimde emsalsiz bir kuyumcu, yahut çok kıskanç veya belâlı bir âşık gibi ortaya çıkar. Ahmet Hamdi Tanpınar

Günlerce, gecelerce yağan yağmurdan için üşür, sürekli ıslakmış gibi hissedersin. Elini sürdüğün her şey ıslaktır sanki. Hava bir poyraz olur, bir lodos. Deniz dalgalı, günler karanlık. Zülfü Livaneli

Yaslı lodos karanlıkları arasındayım martılar çıkar gözlerime iç denizlerimden dünya değişir bir tırtıl gibi kendiliğinden ne zaman kanatlandığını anlayamadığım. Atilla İlhan

Bir talih kuşu gelmiş, oturmuş başıma, ben, onu ürkütmek, kaçırmak için elimden geleni yapıyormuşum. Ölü lodos dalgaları gibi öfkesi. Zaman zaman gelip sessizliğime vuruyor, dağılıp çekiliyor. Peride Celal

Geceleyin ışıkları söndürdüğün zaman benim şiir kitaplarından sızan aydınlık elinde uyuyakaldığın heyecanlı roman panjurların çarpıldığı lodos geceleri rüzgârın değil benim, pencerendeki ıslık. Atilla İlhan

Arkama yaslanıp gözlerimi kapadım yine. Kafamdaki çırpıntılı denizi dinledim, büyük dalgalar yoktu ama güçlü bir lodos vardı, yine de iyiydi, daha iyiydi, kafamdaki o durgun, ölü çölden çok daha iyiydi bu deniz. Emrah Serbes

Unuttuğunu sandığın kıyıcı cümleler ya da ömre bedel sahneler, tek tek karşına dikilir. Hayat hakkını ister. Rutine teslim olmaksızın, rutinin orta yerine eser de sığındığın alışkanlıkları devirir lodos. Karin Karakaşlı

Eski İstanbul’da lodosun hüküm sürdüğü günlerde kadılar Lodos, muhakeme kabiliyetimizi bozar da adâlete uymayan bir karar veririz, endişesiyle herhangi bir karar vermekten kaçınırlar; kararı poyrazlı bir güne ertelerlermiş. Ahmed Yüksel Özemre

İstanbul rüzgar rüzgar sevdiğim. Kah bir lodos denizlerde esen; ılık mı ılık. Kah ustura gibi bir deli poyraz. Bırak saçlarını rüzgarlarına İstanbul’un; bu şehirde aşksız ve rüzgarsız yaşanmaz. Ümit Yaşar Oğuzcan

Daha iyi ya da daha kötü, her biri bunu kendisi bilecek. İçeriden ve bazen dışarıdan bir tufan, bir lodos, geçer üstümüzden ve hayatımızı yıkılan ağaçlar, çökmüş çatılar, antensiz teraslar ve enkazlar arasında buluveririz ve gün gelir bu yıkıntılardan çok

Tam pencereme yakın bir dut ağacı vardı. Aşağı yukarı yaz kış pencereyi açık bırakırdım. Ne serin, ne tuhaf rüzgarlar eserdi. Vapurlarda da çalıştığım için rüzgarları kokularından lodos, poyraz, karayel, günbatısı diye tefrik eder, tanırdım. Ne rüzgârlar