Öpmek

Dudaklarına uzandı çocuğun, İstanbul’u öper gibi öptü: Sevgiyle, hasretle, burnunun direkleri sızlayarak.

Ve ben senden kilometrelerce uzaktayken, dudaklarının üzerinde bir tatlı öpücük hissetmen için seni düşünüyorum gözlerimi kapatarak.

Saçlarından ödünç ver. Dört bahar geçti. Çiçek kokusu öpmedim. Çok oldu mutluluktan vazgeçeli. Gülüşünden ver ömrümden al. Ceyhun Yılmaz

Öperim dudaklarından, gül kokulu yanaklarından, her dem gözlerimin hapsindesin kalbimin tek sahibisin. Seni seviyorum.

Yaşamanın son olduğu yerdeyim yani seninle birlikteyim´Hiç görüp, dokunup, öpmediğin birine aşık oldun mu? Olsan bilirdin aşkın ne olduğunu.

Dudakları boynumda nabzımı hissediyordu. Hızlandığını, heyecanlandığımı biliyordu. “Nabzını öperim” dedi ve de öptü. Ben nasıl rahat uyuyayım şimdi?

Küçük çocuklar, annelerinin öptüğü yaraların iyileşeceğine nasıl inanırlarsa, birbirine aşık insanlar da, pekguzelsozler.com küçük bir öpücüğün bulutları yok etme gücüne inanırlar. Ve her şey, inanmakla başlar.

Gözlerinden öperim. O güzel burnuna yıldızlarca öpücü. Kendine iyi bak. Bir daha hiçbir ana doğuramaz seni. Bir daha hiçbir cihan bulamaz seni. Tekrar öperim. Ahmed Arif

İlk önce: Benli gözlerini öptüm. Sonra gözlerimin değdiği her yeri. Böyle başlamaz mı sevişmek? Bir sevda için ölüp ölüp dirilmek. Yalnızlığına inanıp bir anıyı hatırlayıp bir bukle öpücük kondurmak yanağına.