Şeyh Bedreddin Sözleri

Avun oğlum avun. Güçlüsün kuvvetlisin akıllısın kelamlısın. Ama bunları nerede nasıl kullanacağını bilemezsen sabah rüzgârında savrulur gidersin.

Ananı atanı say bereket büyüklerle beraberdir. Bu dünyada inancını kaybedersen yeşilken çorak olur çöllere dönersin.

Dünya senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir. Bütün fethedilmemiş gizemler bilinmeyenler görülmeyenler ancak senin fazilet ve erdemlerinle gün ışığına çıkacaktır.

İnsanlar Müslümanlıktan önce somut bir puta taparlardı çağımızda ise hayali bir puta tapıyorlar. Belki bir gün hak kendisini gösterir de hak olarak ona taparlar.

İnsanlar birbirlerine yahut haksız mala meşru olmayan paraya veya rütbe ve mevkilere yiyecek ve içeceklere ibadet ediyorlar da Allaha ibadet ediyoruz sanında bulunuyorlar.

Unutma ki! Yük sek te yer pekguzelsozler.com tutan lar aşağı dakiler kadar emniyette değil dir. Haklı olduğun da mücadele den korkma. Bilesin ki atın iyisine doru yiğidin iyisine deli derler.

İbadetin temeli maksudun hak olmasıdır. Bir cemaatte bu temel bulunmayınca yaptıkları ibadetler de kaybolur. Yalnız kötü toplantılar kalır. Fenalık üzerinde toplananlardan sen hemen uzaklaş.

Ölmezden önce ölmek dünyanın zevklerinden ve hayvani hırs ve şehvetlerinden sakınmaktır. Onu yapabilen insan şüphesiz ki hakiki varlık ile birleşir. Ve sonsuz hayat ile diri olur.

İbadet etmekten amaç ezeli ve büyük varlığa gönüllerin yönelmesi ve kapılmasıdır. Yoksa dünya umuruna dalmış bir kalp ile bin sene namaz kılmış oruç tutmuş olsan bundan dolayı hiç bir sevap ve mükâfat kazanamazsın.

Kişilerin elde ettikleri olgunlukların tatları huriler köşkler ve cennetlere benzetilmiştir. Bunlara verilen adlar takma adlardır. Çünkü eksik cahil ve kıt akılları bulunan kişilere gerçek bu vesile ile anlatılabilir.

Tanrı dünyayı yarattı ve insanlara verdi. Demek ki dünyanın toprağı ve bu toprağın bütün ürünleri insanların ortak malıdır. Ben senin evinde kendi evim gibi oturabilmeliyim sen benim eşyamı kendi eşyan gibi kullanabilmelisin. Çünkü bütün bunlar hepimiz iç

Gerçek tasavvufçu hiç bir insan gözünün görmediği kulağının işitmediği gönlünün sezmediği şeyhleri bilir. Onları halka kafalarının alabileceği şekilde anlatır. Ama aslını içinde gizler. Eğer halk bunu öğrenirse kendisini öldürür.