Turgut Uyar

Bu dünya da en çok ben yenilirim. Dosta düşmana aşka.

Sevgim acıyor. Kimi sevsem kim beni sevse.

Hiçbir şey umurumda değil diyorum aşktan ve umuttan başka.

Herkes ne zaman ölür? Elbet gülünün solduğu akşam.

Belki yağmura da gerek kalmazdı İnsanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Temmuz tam bu işe göredir bana kalırsa. Gel bağışlayalım birbirimiz.

Hayatın kutlu olsun sevgilim ki sana değişe değişe aktım.

Ve oturuldu bir takım şeyler söylendi. İmla kurallarıyla mutsuzluk üstüne.

Belki de asıl ustalık budur her zaman acemi olmayı bilmek.

Sen nereye ben oraya adım adım. İnsan sevdikçe iyileşiyor artık anladım.

Sana diyeceğim şu ki küçüğüm Büyüme! Hayat seni de mahveder.

Özenle soyduğum şu elma söyle şimdi kimindir? Özenle ne yapıyorsam bilirsin artık senindir.

Bu hüznü sizde bilirsiniz. Anlat deseniz anlatamam. Enine boyuna yaşarım ancak.

Başarısız boktan bir kış geçirdik. Kanımız bile doğru dürüst akmadı bir sürü çocuğu öldürdüler.

Yüz dilde seni seviyorum desen ne fayda. Bir dilde adam gibi sevmedikten sonra.

lssız tepelerde güneşe bakıp saati tahmin etsem haberim olmasa hiç perşembeden pazartesiden.

Şimdi otobüs gelir biner gideriz dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç.

Bir gün bir parkta otururken biliyorum bir el yağmurla dokunacak omzuma bir çift göz bir davet bir kalp.