Zehir Sözler

Madem sevmiyorsun o zaman sahip çık gözlerine; dönüp dolaşıp değmesinler gözlerime.

Benimle onun arasında kaldıysan, onu seç! Çünkü gerçekten sevseydin, beni seçenek yapmazdın.

Öğrendik ki, iki şey asla terk etmezmiş insanı: biri yanındaki ana, diğeri kalbindeki yara.

Başka gezegenlerde hayat var mı diye merak ederiz, sanki bu gezegende yaşamayı becerebilmişiz gibi.

İnsanın yaptığı yanlışlardan en büyüğü, başkaları karşısında gülünç olmaktan korkmasıdır.

Bırakın ‘senin için ölürüm’ laflarını. Önce kendiniz için yaşamayı öğrenin, sonra başkası için ölürsünüz.

Kimileri ‘seviyorum’ der, çünkü ezberlemiştir. Kimileri diyemez, çünkü gerçekten sevmiştir.

Korkuyorum sevdiğim. Gün gelir de karşılaşırsak birbirimize pişman gibi değil de, düşman gibi bakarsak.

Ben aşka inanmıyorum diyen herkesin bir aşk acısı vardır; artık inanmayışının sebebi budur.

Gitmek gerekir bazen. Fazla yormadan, daha çok bıktırmadan… Eğer vaktiyse ardına bile dönüp bakmadan.

Kimi insan, geçmişle geçmemişi birbirine karıştırır. Hâlbuki geçen iz bırakır, geçmeyen yara.

Birçok insan, dolu ağızla konuşmayacak kadar terbiyelidir; ama boş kafayla konuşmakta sakınca görmezler.

En anlamlı bakış, bir çift ıslak gözde saklıdır. Çok şey anlatır; çünkü dil bağlanır, yürek konuşur.

Eğer inceldiği yerden kopmasına izin vermezsen, gün gelir en sağlam yerinden kopar. Canın yanar, canını yakar.

Kimsenin senin yanında olmasına güvenme. Karşına geçmesi için bir adım, düşmanın olması için bir lafın yeter.

Öyle uzaktan seviyorum seni, yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden; en çılgın kahkahalarına ortak olmadan.

Burnumuzdan akanı, yakamıza silecek kadar cesur çocuklardık. Ne ara gözümüzden akanı köşe bucak saklar olduk?