*
Kim ne derse desin ben bu günü yakıyorum Yeniden doğmak için çıkardığım yangından.”
Ben yorgunum anlamaktan bir duvar bir tebeşir gibi yazmaktan yazılmaktan.”
Hava soğudu Kasım’ın son günleri. Kar yağacak bembeyaz olacak unutulmuşluğum.”
Sanki hiç kimselerin kullanmadığı bir gün kalmış bana.”
Doğasın sen doğasın yarat beni yeniden. Ey yalnızlığımı kuşatan yalnızlık…”
Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk hiçbir yere gitmiyor.”
Bir canavar gibi düşünün isterseniz herkes kendi düşündüğüyle kalacak.”
Çıkmazlarda üst üste birikmiş ufuklar kadar derindim.”
Biliyor musun az az yaşıyorsun içimde. Oysaki seninle güzel olmak var.”
Ben sanki bir gazetenin hiç okunmayan yerlerindeyim.”
Nedensiz bir çocuk ağlaması bile çok sonraki bir gülüşün başlangıcıdır.”
Bir bakın uyanıp kalkınca çocuk olmalarım var benim.”
Yaşamım bir şarkıcının iç çekme anıdır beş mevsim yaşarım yılda.”
Niye olmalı öyleyse. Aşk mutlu bir sürgünlükse…”
