İçim nefretle dolu - Lev Tolstoy Sözleri ..

İçim gidiyor ve sen ‘kal’ demiyorsun.

İçim acıyor herkese ve her şeye. Faniliğimiz, zayıflığımız, zaaflarımız insan olmanın, insan olamamanın ağırlığı ciğerlerime doluyor, nefes alamıyorum.