Sokak Sözleri

Çocukken güneş olmak isterdim. Sonra anladım ki en iyisi çocuk olmak. Çünkü güneşten sıcaktı kalbim. Derken büyüdüm. Yaşam denen ayazda üşüdüm. Soğudu buza döndü kalbim. Ne güneş olabildim. Ne çocuk kalabildim.”

Adım, sokak çocuğu. Bizim sokaklara hiç bir zaman bayram gelmez. Elimizden tutup okula götürmez kimse bizi. Kayboluruz, ölürüz de yokluğumuzu kimse hissetmez. Birbirimize benzeriz hepimiz; siyahtır yüzlerimiz, tırnaklarımız, siyahtır hikayemiz. Sokaklar ç”

Eskiden sokaklarda başıboş yetişen çocuklara; kirli yüzlü melek dendi. Sonra asi gençlik dendi. Günümüzdeyse, örtmecelere ve mecazlara bile hakları olmadığından serseri veya sokak çocuğu diye anılıyorlar.”

Biz serseriler, otoriteden, faşistlerden, polisten, zabıtadan korkmayız; sadece ve sadece kendi beyin hücrelerimizden korkarız. Gri hücrelerimizi zapt etmek, sakinleştirmek için uğraşırız. Havalandırmalı yerleri sevmeyiz.”

Sevdiği arkadaşıyla kavga ettiğinde bir büyüğümüzün, hadi öpüşün barışın demesiyle hemen barışan çocuklardık biz. Nefret nedir bilmezdik.”

Bir sokak çocuğu ağlayabilir sonbaharda. Veya bir kadın, sevdiğine bir papatya verebilir. Bir tren bileti iki aşığı kavuşturmaya yetebilir. Bir eylül akşamı, içmeden sarhoş edebilir.”

Ayağı kayan bir çocuk kadar şaşkınım, bilemedim düz yolda yürümenin imlâsını. Kanayan dizlerime bakıp da ağlamayı öğrenemediğim gibi.”

Sokak çocukları sokakta güzel. Ama karnı tok, elinde sanatı, üstünde kışlık kıyafetleri, başını koydukları bir yastık, üstlerinde çatı ile. Gazapizm”

Ben gülümsemeyi sokak çocuklarından öğrendim, ondandır kirlenmiş bir yüzün içinde parıldayan gülüşlerim. Melike Melis”

Sokak çocuğu/hayvanı diye bir şey yoktur çünkü sokaklar ne çocuk ne de hayvan doğurabilir sadece dışlandıkları için konulan saçma bir isim.”

Ben sokak çocuğuyum abi. Hani şu uçurtması asılı kalan çocuk var ya, bilyelerini rüyalarında unutan çocuk. Bedirhan Gökçe”

Kirli bir çocuk yüzüyüm kapında! Ama dünyanın en temiz gözleriyle bakıyorum sana. Şeker değil istediğim, yüreğini koy avuçlarıma.”

Zaman lazım sadece, unutacaksın! Nasıl unuttuysan çocukluğunu, kırılan oyuncaklarını. Kırılan kalbini de öyle unutacaksın.”

Oyalan gönlüm, sahte dünyada çocuklar gibi oyalan. Belki bu gerçektir diye yaklaştığın her insan koskoca bir yalan!”