Andre Gide

Ruhumuz bir değer kazandıysa başka ruhlara göre daha candan tutuştuğu için kazandı.

Kendi kendinin mutluluğuna engel olmak yolunda insan fevkalade beceriklidir.

Sevmek insanların birbirlerine bakmaları değildir. Birlikte aynı yöne doğru bakmalarıdır.

Yükümüz ne kadar ağır ve zahmetli olursa ruhumuzu o oranda eğitir ve yüceltir.

Güzel geleceği bekleyerek görkemli gençliklerimizi eskitiyorduk işte burada hata yapıyorduk.

Arkadaş insanların sana sundukları gibi benimseme yaşamı. Yaşamın daha güzel olabileceğine inandır kendini.

Her türlü kötülüğü yapmaya muktedir iken kötü bir şey yapmamak işte budur iyilik.

İnsan yalnız tek bir istemeli ve durmadan hep onu istemeli o zaman onu elde edeceğimizden emin olabiliriz.

Olmadığın insan olarak sevilmektense olduğun insan olarak nefret edilmek daha iyidir.

İnsan kendini sürükleyeni isteyerek izlediği vakit bağını hissetmez ama direnmeye uzaklaşarak yürümeye başladığı vakit çok acı çeker.

Umutsuzluk nedeniyle korkup kaçma. Umut umutsuzluğun ötesindedir. Aş yürü geç onu. Karanlık geçidin ötesinde ışık bulacaksın.

Çok yapılan tenkit ve çıkışlar şiddetini kaybeder. Tıpkı bir tanesi insanın ayağını acıtan çakıl taşının pek çoğunun üzerinde yüründüğünde tesirini kaybetmesi gibi.

Kitabım kendisinden çok kendi kendinle ilgilenmeyi öğretsin sana. Sonra kendi kendinden çok kendi dışında kalanlarla ilgilenmeyi…

Yerinmeler acınmalar pişmanlıklar arkadan bakınca geçmişin sevinçleridir. Geriye bakmayı sevmem ve geçmişimi uzaklarda bırakırım tıpkı bir kuşun uçmak için gölgesini terk etmesi gibi. Her sevinç bizi bekler hep fakat her zaman yatağı boş bulmak yalnız olm

Her dalganın çekilişindeki güzellik kendisinden öncekinin çekilişine borçludur her çiçek kendi meyvesi uğrunda solmak zorundadır meyve de düşmedikçe ölmedikçe yeni çiçekleri sağlayamaz. Bahar bile kışın yasından hız alır.