Emo

Ne verdin aşka, ne verdin ki sen ıslanan bir mendilden başka?

Siyahlara bürünmüş, sadece geceleri ortaya çıkan bir yarasayım.

Bugün senin için kurban kestim. Hala akıyor ve acıyor bileklerim.

Sen bende, ben ölürsem ölürsün. Sen ölürsen ben zaten ölürüm!

Seni sevmek yalandı. Gel bak şu ömrümden neler çaldın, neler aldın?

Bizde böyle güzelim ya kabullenir kalırsın ya da arkanı döner yol alırsın.

Seviyorum seni anlasana! Bunu göstermem için elini mi tutmam lazım?

Kussam kaç intihar çıkar içimden, kessem kaç ayrılık akar bileklerimden.

Yaklaşabileceğini sandığın kadar uzağımdasın. Hassiktir, sana mı kaldım?

Nasıl olsa gidişine bağlamıştım ipimi. Mezar taşıma da adını çiz, öyle git!

Emolar de kardeşimizdir dediler, hayır dedim. Onlar bizim gardeshimisdir.

Bırakıp gittin beni. Yanarım için için yaralı kuşlar gibi sensiz ben bir hiçim.

Biz bu aşkla göklere, duyulmamış düşlere, kirlenmemiş hayallere uçacaktık.

Meleklerde ağlarmış günün birinde. Yapayalnız kalıpta, oturupta bir başına.

Bana hava atacağım diye kendini kasma. Damarındaki kanın bile bana hasta.

Bir anlamalık zekam vardı. Anladım, anlamaz olaydım. Adım intihar kalsın sende.

Çoktan uzaklaştım, bıraktım bir yerlerde, unuttum seni aşk! Hatırlat kendini bana.

Dünümü, bugünümü, geleceğimi çaldın. Bak yine de kızamıyorum, canın sağ olsun.