Frida Kahlo

İnsan acılarında yalnızdır.

Tek bir şey için ağlanmaz, birikmiştir!

Resim hayatımı tamamladı.

Ölmesinler diye çiçeklerin resmini yapıyorum.

Ben aşkın, acının ve devrimin kadınıyım.

Ancak bir dağ, başka bir dağın cevherini bilebilir.

Söz dağarcığımda da üzüntüm gibi yoksul.

Akıl durdu, kalp soğudu, dil de susunca vazgeçtim.

Kendi tenimden daha çok seviyorum seni.

Bu farklı bir şey. Aşığım ve başka türlü davranamam.

Sakinliğimi çalanlar, beni deli olmakla suçluyor.

Uğraşarak düzeltemediğinden, vazgeçerek kurtulursun.

İçimde kırk kadın, Kırkı da yabancı. Kırkı da öteki.

Uçmak için kanatlarım varken ayaklarıma ne gerek var ki?

Kendinize sihirmişiz gibi bakacak olan bir aşık seçiniz.

Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediği için vazgeçtim.

Başıma gelen en iyi şey acı çekmeye alışmaya başlamam.

Çıkış yolunun güzel olacağını ve asla geri dönmeyeceğimi umarım.