Mutsuzluk

Manşet: Mutlu olanların hepsi uyuyor şimdi, mutsuz olanlara selam olsun.

Ne olurdu bir sabahta, o güzel sesinle uyansam.

Masada bırakılmış çay gibiyim gittikçe soğuyorum hayattan.

Şu gülmediğim âlemde, bir de sevincimden ağlasam!

Kimseye göstermem üzüntümü. Gündüz gülerim, geceleri yalnız ağlarım.

Sana akıttığım gözyaşlarım ahirette kul hakkım olsun be zalim…

Mutsuzluk büyük bir merceğe benzer, hatalarımızı olduğundan büyük gösterir.

Mutsuzluk yanlış düşüncelerimizin ürünüdür ve bizden kaynaklanır.

İlk önce kendini mutlu etmeyi başar, daha sonra başkalarını mutlu etmeye çalışırsın.

Öyle büyümüş ki içimizdeki yalnızlık; sevilmeyi beklerken, beklemeyi sevmişiz…

İnsanlardan çoğunun mutluluğu ve mutsuzluğu, kendi düşünce ve inanışlarına bağlıdır.

İçindeki çocuğu asla öldürme. Öldürme ki her düştüğünde “acımadı ki” diyebilsin.

Dünyada bir tane dahi çocuk mutsuz olduğu sürece, büyük icatlar ve ilerlemeler yoktur.

Güvenmemem gerektiğini unuttum çoğu zaman. Bundandır mutsuzluğumun sebebi.

Neyine bağlandım ki bu kadar; bana bakmayan gözlerine mi, yoksa benim olmayan kalbine mi?

Mutsuzluğundan şikâyet ediyorsun, başkalarının mutsuzluklarını bir bilsen haline şükredersin.

Umutsuzluğa kapılmak doğru değildir. Kaybetmenin ilk basamağı umutsuzluğa düşmektir.

Oksijensiz bir ortamda nefes almaya çalışmak gibi bir şeydi, sen kokan sokaklarda sensiz dolaşmak.